aug 10 2016

De laatste dagen in metropool KL

Published by under Geen categorie

Maandag 8 augustus
Ons huisje op de 5e etage van het Citadines blijkt toch iets onrustiger te zijn dan de kamer die we eerder hebben gehad op de 8e. We horen vooral het constante geluid van verkeer dat langs raast en dat zijn we niet meer gewend na de stilte van de jungle. De kids kunnen niet wachten om Maxime en Leon weer te zien en om Leon zijn verjaardagskadootje te geven. Ze hebben een knuffel neusaapje gekocht en daar een briefje en een ballon aan gemaakt. We spreken om 08.00 uur af bij het ontbijt (waar we steeds minder zin in hebben) en praten elkaar bij over de avonturen van de afgelopen dagen. Leon is blij met zijn kadootje. Terwijl Edwin & ik de tassen opnieuw inpakken, duiken de kids nog even het zwembad in. We hebben een vlucht om 12.00 uur en dus voldoende tijd om rustig aan te doen. Vlak voor vertrek worden we door Harry nog even verwend met een heerlijke kop cappuccino en dan moeten we gaan. Op naar KL zoals de Kuala Lumpur hier overal noemen.

Op het vliegveld hebben we toch wel een beetje stress, we zijn net iets te laat om zelf in te kunnen checken en we waren vergeten dat je voor Borneo opnieuw door immigration moet, compleet met foto en vingerafdrukken. Gelukkig blijkt het niet zo druk te zijn en kunnen we vrijwel meteen doorlopen naar het vliegtuig van Air Asia. In het vliegtuig luisteren de kids weer een luisterboek en ga ik verder met mijn derde boek van deze vakantie. Lekker weer zo’n momentje voor jezelf. Rond de klok van 14.00 uur springen we in de taxi, op weg naar ons AirBNB huisje voor de laatste drie nachten. De foto’s op internet zagen er goed uit, het is toch altijd wel een beetje spannend om te zien of het in het echt ook zo leuk is. Het vliegveld ligt bijna 70 km van KL stad maar over de tolwegen doen we er slechts 45 minuten over om bij de Regalia toren te komen. Nu moeten we de instructies van Lim opvolgen en op zoek gaan naar een brievenbus die open is waar we de sleutel in kunnen vinden. Het is net een speurtocht maar gelukkig zijn de instructies goed en vinden we het appartement snel. Het is een leuk huisje op de 16e etage van de Milan toren, gezellig ingericht en van alle gemakken voorzien. Wel moeten we waarschijnlijk weer even wennen aan het feit dat we met z’n allen in twee tweepersoonsbedden op een kamer slapen. De afgelopen tijd hebben we de luxe gehad van eigen kamers en eigen bedden. De wifi blijkt hier erg snel te zijn, tot grote vreugde van iedereen. Als we zijn geïnstalleerd is het tijd om de omgeving te verkennen. Er zijn twee zwembaden, eentje op de 4e en eentje op de 37e etage met een prachtig uitzicht over de stad. Hier gaan we zeker zwemmen! Verder hebben we gelukkig ook een supermarkt om de hoek en een treinstation om ons snel door KL te bewegen. We besluiten om naar Chinatown te gaan, het walhalla voor de shoppers van met name namaak produkten. De kids hebben hier de hele vakantie naar uit gekeken dus waarom dan ook niet. We nemen de trein en met twee haltes staan we aan de rand van Chinatown. Niet veel later zien we allerlei kraampjes en gekleurde Chinese lampionnetjes. We zijn aan het juiste adres! Vier uur later is de buit binnen. Moe maar voldaan stappen we binnen in een heel authentiek chinees restaurant dat Edwin op Tripadvisor heeft gevonden. Het is gezellig druk in Old China Café en dat heeft een reden. Het eten is heerlijk en niet duur. Met ons buikje en onze handen vol, nemen we de trein terug naar huis. Wat een indrukken weer, slaap lekker!

Dinsdag 9 augustus
Onze eerste nacht in KL zit er op, we hebben prima geslapen. Vandaag starten we met een duik in het zwembad op de 37e etage. Hoewel het uitzicht echt fantastisch is, moeten we wel even slikken want het water is verre van schoon te noemen. Misschien komt het omdat iedereen zich insmeert met zonnebrandcrème dat maakt dat het water een beetje olieachtig is maar lekker is het niet. We zorgen ervoor dat ons hoofd boven water blijft en genieten van het uitzicht. We ontmoeten twee Nederlandse backpackers die de wereld een half jaar over reizen en wisselen ervaringen uit. Zo hoort reizen te zijn, leuke mensen ontmoeten en mooie momenten ervaren. Ik houd ervan! Na onze duik besluiten we Batu Caves te gaan verkennen. Deze grotten liggen zo’n 15 km buiten het centrum van KL en zijn het heiligdom voor de Hindu’s in Maleisië. Voor de ingang van de grot staat een enorm goudkleurig beeld van een god die de trap bewaakt. 200 treden verder is de echte ingang van de grot en daarin een aantal beelden, kleine tempeltjes en vooral veel apen die worden gevoerd door de bezoekers. Sofie & Daan vinden het allebei verschrikkelijk spannend omdat we in Sri Lanka een aap hebben ontmoet die niet zo aardig was. Maar gelukkig kijken deze aapjes niet naar ons om omdat wij geen eten bij ons hebben. De grot valt verder een beetje tegen, wij hebben wel mooiere Hindu tempels gezien. Als we op weg gaan naar de uitgang, zien we een groot beeld van Hanuman, de god van de apen. We besluiten daar nog even te kijken en daar vinden we een tweede grot. In deze grot wordt het verhaal van de Ramanjana uitgelegd in beelden met een korte uitleg en de kids zijn meteen geboeid. Het blijkt een spannend liefdesverhaal van Rama en Sita en hoe Rama door de apenkoning wordt geholpen in de strijd om Lanka. Mam, vertel meer! Hoe gaat het verder? We lopen de hele grot door op zoek naar het vervolg van het verhaal, een leuke ervaring!

Met de trein gaan we terug naar ons huisje, eerst eten we nog iets in de Sunway Putra Mall naast ons appartement. Ook hier is weer voor elk wat wils. Als we buiten komen, spettert het een beetje. Iedereen heeft zin om ff te chillen dus zo gezegd, zo gedaan. We gaan terug naar ons appartement om te lezen en om de Ipad te spelen. Esther, Harry, Maxime en Leon komen vandaag aan in KL en we hebben afgesproken wat te gaan eten als het lukt. Aan weerszijden van Jalan Alor staan restaurantjes en foodstalls waar je de lekkerste dingen kunt eten, met name Chinees. We spreken af elkaar daar te ontmoeten. Jalan Alor ligt zo’n 6 km van ons appartement dus we hebben een taxi nodig om er te komen. Edwin besluit een Uber black te boeken, dat past goed bij een AirBNB. Een Uber is eigenlijk een particulier die zich heeft aangesloten bij Uber omdat hij geld wil verdienen met taxiritten of het gewoon leuk vindt om mensen te ontmoeten. Onze Uber chauffeur blijkt een gepensioneerde man met mooie verhalen. Helaas staat het verkeer in het centrum van KL muurvast en doen we er ruim een uur over. Nou ja, in elk geval waren we in een mooie auto en in prettig gezelschap. Niet veel later zien we ook onze Nederlandse vrienden. We kiezen een restaurantje en kletsen bij terwijl de heerlijkste gerechten op tafel worden gezet. Sofie & Daan gaan voor saté, Edwin & ik voor garnalen. Lekker! De tijd vliegt voorbij, wij nemen opnieuw een Uber terug en duiken daarna snel ons bed in. Het was een gezellige afsluiting van de dag.

Woensdag 10 augustus
Na een lekker nachtje (behalve Edwin want die heeft behoorlijk gedroomd na enkele flesjes bier) staan we vandaag op met heel veel bewolking. Hopelijk blijft het vandaag droog. We willen ontbijten bij de coffeebar van Peter Hoe, een must-see volgens de Lonely Planet. Wel pas open vanaf 10.00 uur maar dat geeft niet want we hebben geen haast. Edwin bestelt opnieuw een Uber en omdat de spits inmiddels voorbij is, staat de chauffeur al snel voor onze neus. Het vinden van de coffeebar blijkt alleen een onmogelijke opgave, ook met de hulp van de chauffeur en vele voorbijgangers. Uiteindelijk geven we op en ontbijten we bij “Lucy in the sky”, een gezellig tentje in Chinatown. Hoewel, ontbijten… het is eigenlijk meer een brunch. We kunnen daarna meteen door naar Petronas Towers, waar we kaarten hebben voor 13.00 uur. De torens van Petronas waren voor de bouw van de Burj Khalifa de hoogste torens ter wereld. We kunnen meteen zien dat de Emirati veel gekopieerd hebben van de Maleiers. Zo lijken de tours veel op elkaar, is het skydeck bijna hetzelfde en lijkt de fontein beneden ook als twee druppels op de fontein in Dubai (maar dan is die in Dubai uiteraard wel veel groter want zo gaat dat daar). Het is een leuke ervaring en na een uurtje staan we weer buiten. De kids spelen in denspeeltuin met een waterplaats om even af te koelen en daarna lopen we een stukje door het centrum van KL. Heel veel winkels, grote malls, internationale ketens, hotels en banken. Sfeervol? Nee, niet echt. Aziatisch? Wij hebben het niet gevonden. Niet in KLCC in elk geval. Wel in Chinatown en de buitenwijken. We lopen naar de nieuwe winkel van Peter Hoe (waar ik zeer veel van verwacht had) maar die valt tegen. Om het een beetje goed te maken, kiezen we allemaal een lekker taartje en drankje. Terwijl de regen met bakken uit de lucht valt, nemen we de monorail naar Chinatown (dat stond nog op het verlanglijstje van Daan). Er zijn nog een paar wensen te vervullen en de markt is lekker overdekt. Echt veel honger hebben we niet meer maar we zijn wel moe van het lopen en daarom besluiten we terug te gaan naar ons huisje. Ook daar hebben we namelijk een prachtig uitzicht over de skyline van KL en een rooftop restaurant. Kunnen we na het eten lekker naar ons huisje en naar bed. Edwin & ik verwennen onszelf met een Mojito, de eerste en laatste van de vakantie. Cheers, op een leuke vakantie en een goede vlucht terug naar huis!



Mijn locatie Kuala Lumpur, Federal Territory of Kuala Lumpur, Malaysia.

Reageren uitgeschakeld

aug 07 2016

De geheimen van de grotten van Mulu

Published by under Geen categorie

Vrijdag 5 augustus
Er staan nieuwe avonturen op ons te wachten in Mulu National Park. Op ons gemakje gaan we ontbijten in voor ons gevoel steeds minder leuke en minder lekkere (en da’s nog veel belangrijker voor een restaurant) eetzaal van ons appartement. Om 11.30 uur gaat onze vlucht naar Mulu dus we hebben meer dan genoeg tijd. We nemen nog even afscheid van onze Nederlandse vrienden en gaan dan met de taxi richting het internationale vliegveld van Kuching (dat overigens heel erg klein is voor een internationaal vliegveld). Nadat we zijn ingecheckt hebben we gelukkig nog tijd voor een overheerlijke kop koffie van de Starbucks want die hebben ze dan weer wel, ook op een heel klein vliegveld. We vliegen dit keer in een nog kleiner vliegtuig van MAS Airlines met een capaciteit van 68 mensen. Anderhalf uur later begrijpen we ook waarom als we landen op een kleine landingsbaan midden in de jungle. Welkom in Mulu! Vanuit de “aankomsthal” zien we dat onze tas uit de voorkant van het vliegtuig wordt gehaald en even later worden we welkom geheten door Kelly, onze enthousiaste gids voor de komende twee dagen. Een hele oude maar zeer decoratieve bus brengt ons in een paar minuten naar het Marriott waar we de komende twee nachten zullen slapen. Het hotel ligt midden in de jungle aan een rivier en ziet er prachtig uit. En erg belangrijk voor de kids, er is ook een lekker zwembad om af te koelen na alle trekkings die we de komende twee dagen gaan doen. Via een lange boardwalk komen we bij onze connecting rooms waar we allemaal heel blij mee zijn. Heerlijke grote bedden voor de kids die weer niet bij elkaar hoeven te slapen en voor ons uiteraard ook.

We hebben nog even tijd om te lunchen voordat we starten met onze trekking. De komende twee dagen zullen we optrekken met een Engelse familie met drie kinderen in de leeftijd van Sofie & Daan. Met de bus gaan we naar de ingang van het nationaal park waarna we ruim 3 km lopen over een boardwalk door een prachtige jungle. Meteen zien we al weer dieren zoals enorme miljoenpoten en wandelende takken. Kelly laat ons onderweg verschillende planten zien en de betekenis daarvan voor de lokale bevolking. Na een tijdje komen we bij de ingang van de eerste grot, de “Lang cave”. Deze grot is de kleinste van alle grotten in het grottenstelsel van Mulu maar zeker niet de minste met enorme stalactieten en stalagmieten. We hebben onze zaklampen hier ook weer nodig want de grotten zijn spaarzaam verlicht. De kids genieten ervan om de weg te zoeken in het donker met behulp van hun lichtjes. Als we de Lang cave hebben verlaten, lopen we door naar de “Deer cave”. De omvang van deze grot is nauwelijks te beschrijven maar met een hoogte van 175 meter en een lengte van 2 km passen er gemakkelijk een paar vliegtuigen in. Als we de grot ingaan, ruiken we ook meteen de poep van de bewoners. In de Deer cave wonen ongeveer drie miljoen vleermuizen en je kunt je wel voorstellen hoeveel poep die produceren. Laat staan de geur. We proberen niet te veel van de vieze geur op te snuiven en vooral niet met open mond naar boven te staren. Stel je eens voor dat er iets uit je lucht valt en precies in jouw mond. Bah! Bij goed weer vliegen de vleermuizen in groten getale en in de vorm van een slang de grot uit op zoek naar insecten die ze kunnen eten. Deze “bat exodus” is blijkbaar erg bijzonder en niet op veel plekken in de wereld te ervaren. Kelly houdt de bats dus goed in de gaten als we in de grot zijn en ook daarna als we te midden van allemaal andere toeristen gespannen naar de uitgang van de grot kijken of er al vleermuizen naar buiten willen vliegen.Helaas hebben we geen geluk maar zo gaat dat in de natuur. In het donker lopen we door de jungle ruim 3 km weer terug naar de ingang van het park. De geluiden zijn fantastisch en daarnaast hebben we de mazzel om ook nog wat dieren te zien zoals een enorme spin, vuurvliegjes, een kikker en meer wandelende takken. De kids beginnen het steeds leuker te krijgen met elkaar en Sofie kan zich al heel goed verstaanbaar maken met het Engels. Echt heel leuk om te zien dat ze zo makkelijk contact maken met andere (ook niet Nederlandse) kinderen. Eenmaal terug in het resort zijn we best wel moe. We eten snel wat en springen dan onder de douche, dat hebben we zeker verdiend!

Zaterdag 6 augustus
We hebben opnieuw heerlijk geslapen in de zachte bedden met donsdekbedden. Voor de tweede keer deze vakantie hebben we weer een ontbijtbuffet. smoothies, wafels, eitjes. Iedereen kan nemen waar hij trek in heeft en vooral Daan komt helemaal aan zijn trekken bij een buffet. Met bordjes vol komt hij iedere keer weer terug. Om 08.00 uur wacht Kelly ons op. Samen met de Engelse familie stappen we in een longtailboot (een lage dit keer) die ons allereerst naar een nomadendorp brengt waar we even kunnen rondkijken. Deze nomaden leefden voorheen in de jungle maar hebben nu een semi vaste plek aangeboden gekregen door de overheid van Maleisië. Daan mag nog een keer blazen op een scorebord met de blaaspijp en er zijn wat souvenir stalletjes. Daarna stappen we opnieuw op de boot en varen we naar de ingang van de “Wind cave”. De omgeving is prachtig, huisjes aan de kant van de rivier, jungle en kleine stroomversnellingen. Bovendien is het water kraakhelder. Sofie & Daan kijken hun ogen uit. In de Wind Cave (zo genoemd omdat er op bepaalde dagen een aangenaam briesje waait in de grot) is opnieuw enorm met indrukwekkende stalactieten, stalagmieten en kolommen, al miljoenen jaren oud. We hebben onze zaklampen weer nodig om onze weg te vinden door de grot heen. Onze volgende stop is de “clearwater cave” zo genoemd omdat er een rivier doorheen stroomt. Soms heb je ergens gewoon geen woorden voor en vandaag was zo’n moment. En dan te bedenken dat deze rivier ruim 250 km lang is, dan kun je je bijna niet voorstellen. Jammer genoeg is het zo donker dat het nemen van foto’s of het maken van een video bijna onmogelijk is. We genieten volop maar zien ook dat het aantal mensen steeds meer toeneemt. We gaan zwemmen in de rivier en dan is het wel lekker dat er niet te veel mensen zijn. Ook wat dat betreft is Kelly een fantastische gids, we zijn “alleen” in iedere grot en hebben dus alle tijd om rond te kijken zonder andere mensen om ons heen. De kids kunnen niet wachten om in de rivier te springen hoewel het water erg koud is nadat we de afgelopen uren hebben lopen puffen door de grotten. Ze springen van rotsblokken en van omgevallen bomen is heerlijk helder water. Als iedereen is uitgespeeld, staat er een simpele lunch met rijst en kip voor ons klaar. Daarna varen we in ruim een half uur over de rivier terug naar het Marriott.

Daar gaat het zwemfeestje nog even door en terwijl de temperatuur oploopt, koelen wij lekker af in en bij het zwembad onder het genot van een vers fruitsapje. Met de Engelse familie spreken we om 16.00 uur af om opnieuw naar de Deer cave te gaan in de hoop vanavond wel de exodus van de vleermuizen te zien. We lopen stevig door, onderweg nog even een groene slang en een gele vlinder vastgelegd op de gevoelige plaat. Iets voor 17.00 uur komen we aan bij de grot en met gekruiste vingers wachten we af onder het genot van chips en een spelletje UNO. En ja hoor, ruim een uur later krijgen we goed nieuws dat de vleermuizen onderweg zijn naar buiten. Hoe cool is dat! De vleermuizen vliegen in colonne in een slangvorm naar buiten met duizenden tegelijk terwijl haviken op zoek zijn naar een heerlijk vleermuishapje. We zijn allemaal blij dat we het hele eind opnieuw hebben gelopen om dit te kunnen ervaren. Als we eenmaal terug zijn in het hotel, besluiten we samen te eten en de verjaardag van Charlie (Engelse jongen, 12 jaar) te vieren met wat gezelligheid, een drankje en een lekker stuk taart. En als het feest is……mag er gezwommen worden in het donker! Altijd leuk om te doen met je nieuwe vrienden. Maar dan begint het te regenen en niet zo’n beetje ook. We moeten het water uit, tijd voor een douche en lekker slapen. Het was een superleuke dag!

Zondag 7 augustus
Onze wekker gaat om 06.00 uur en dat heeft een reden. We mogen vandaag als een van de weinige bezoekers de langste canopy walk ter wereld bezoeken en daar hebben we heel veel zin in. Per dag kunnen er ongeveer 40 mensen door de boomtoppen lopen dus we zijn heel blij dat het gelukt is. Een bijkomend voordeel is bovendien dat er om 07.00 uur nog geen mensen in het park zijn en we op ons gemakje kunnen genieten van de natuur en de dieren die we zien. We hebben zo’n 1,5 km te lopen voordat we bij de canopy aankomen. Deze bestaat uit 16 bruggen en daartussen platforms die aan de bomen hangen om de natuur zoveel mogelijk te beschermen. In totaal is het gehele parcours 480 meter lang. De kids vinden vooral het lopen over de slingerende bruggen leuk, wij genieten van het uitzicht en de geluiden van de jungle. Ook de temperatuur is nog heel aangenaam omdat het nog zo vroeg op de dag is. Rond de klok van 09.00 uur zijn we terug in het hotel en gaan we lekker ontbijten. Onze vlucht gaat pas om 13.15 uur, we hebben dus alle tijd om te eten, onze tas in te pakken en nog even te genieten van het zwembad. De kids zijn ongeduldig omdat hun Engelse vrienden al even in het water liggen en trekken snel hun zwemkleding aan. Edwin en ik zorgen dat de kamer weer helemaal leeg is en checken uit. Niet lang daarna krijgen we een mailtje dat onze vlucht gerescheduled is naar 15.30 uur. Oei, da’s wel ff schakelen. We hebben nu meer tijd in Mulu maar minder tijd in Kuching. Edwin & de kids spelen een potje Monopolie in de schaduw, ik lig lekker een boekje te lezen aan het zwembad. We lunchen in het lokale restaurantje net aan de overkant van de rivier waar het contrast met het resort wel erg groot is. Maar het eten is lekker en we hebben een mooi uitzicht over de rivier en de omgeving. Met de antieke bus rijden we een uur voor vertrek dan toch naar het vliegveld van Mulu. Niet veel later landt het kleine vliegtuig van MAS airlines en gelukkig hoeven we niet lang te wachten voordat wij in kunnen stappen en terug kunnen vliegen naar Kuching. Rond 17.00 uur landen we in Kuching en een half uur later staan we weer in het inmiddels bekende Citadines Uplands hotel. Dit keer krijgen we een kamer op de vijfde verdieping met uitzicht op de mall. We besluiten meteen wat te gaan eten en een taxi te nemen naar de riverfront. We komen terecht in een leuk restaurantje met de toepasselijke naam “The Barber”. Je raadt het al, de zaak is helemaal ingericht als een kapsalon. We eten heerlijk en duiken vroeg ons bedje in. Het was een lange dag, morgen vliegen we verder naar KL (Kuala Lumpur), onze laatste bestemming van deze vakantie. De tijd is voorbij gevlogen!



Mijn locatie .

Reageren uitgeschakeld

aug 03 2016

Borneo, here we come!

Published by under Geen categorie

Zondag 31 juli
Midden in de nacht staan we op. Althans, zo voelt het. De wekker gaat om 05.30 uur en een half uur later staan we aangekleed in het donker te  wachten op onze taxi naar het vliegveld. We hebben zin in nieuwe avonturen. Onze vlucht naar KL duur nog geen uurtje en is zeer comfortabel. Vliegen met Air Asia is echt prima, mooie toestellen en aardige mensen. In KL moeten we onze spullen ophalen en opnieuw inchecken voor de vlucht naar Kuching. Ook dit gaat heel soepel, we hebben genoeg tijd voor een goede kop koffie en iets lekkers bij de Starbucks op Klia2. Ook de vlucht van een uur en 45 minuten naar Kuching verloopt makkelijk en voor we het weten zetten we voet aan grond in Maleisisch Borneo. Gek genoeg moeten we hier opnieuw door immigration en krijgen we een extra stempel in ons paspoort. We blijven toch gewoon in Maleisië? De taxi brengt ons on 20 minuten naaor ons hotel aan de rand van Kuching, het Citadines Upland hotel. We slapen vijf nachten in een appartement met de service van een hotel. Ons appartement is heerlijk, we hebben allemaal een eigen slaapkamer en badkamer en een woonkamer om lekker te kunnen chillen. Ook hier gaan we het zeker weer naar onze zin hebben. Op de derde etage is een zwembad waar we kunnen afkoelen na de tripjes die we hier gaan ondernemen. De eerste paar uur gaan we even chillen maar daarna willen we ook naar het centrum om wat trips te boeken voor de komende dagen.

Zo gezegd, zo gedaan! Nadat iedereen een momentje voor zichzelf heeft gehad, vertrekken we richting “the waterfront” of  “the main bazar”. Het ziet er gezellig uit met veel winkeltjes, kleine restaurantjes en langs de rivier staat een markant gebouw waar Kuching meteen aan te herkennen is. We lopen een stukje door de stad en gaan op zoek naar een reisburo dat we via Tripadvisor aangeraden hebben gekregen. Gelukkig vinden we deze snel. Helaas blijken de door ons gewilde tripjes voor morgen al vol te zitten. We besluiten dan maar meteen voor overmorgen en de dag daarna de trips meteen te boeken. Een bezoek aan de Orang Oetans, een longhouse en een trip naar Bako National Park. De laatste dag laten we nog even open. We kijken wel waar we dan zin in hebben. Met de geboekte trips op zak lopen we door Chinatown (heeft iedere stad in Maleisië een Chinatown?). We vinden een leuk backpacker restaurant met een simpele maar interessante kaart. Het tentje is klein en smaakvol ingericht en we voelen ons meteen helemaal op ons gemak. Terwijl we wachten op het eten, spelen we een spelletje UNO. De sfeer in Kuching bevalt ons goed, heel ontspannen maar ook met voldoende “entertainment” en een leuke sfeer. We gaan op tijd terug naar het hotel omdat we allemaal toch wel moe zijn van de lange dag. We hebben zin in een warme douche en een lekker bed. Morgen gaan we naar het openluchtmuseum van Sarawak, Sarawak Cultural Village.

Maandag 1 augustus
We worden rond 08.00 uur wakker en hebben allemaal heerlijk geslapen. Uitgerust gaan we naar het ontbijt waar we vooral veel verschillende soorten eitjes kunnen eten. Voor Daan het walhalla, Sofie is niet zo’n fan van eieren en heeft wat moeite met kiezen. Als we allemaal voldoende gegeten hebben, gaan we op zoek naar een taxi. Het is een ritje van 45 minuten naar het Sarawak Cultural Village. We hadden verwacht dat Borneo wat authentieker en ook wat minder ontwikkeld zou zijn maar ons beeld klopt niet met de werkelijkheid. Ook hier zijn de wegen prima, zijn er veel fast food ketens, grote shopping malls en spreekt iedereen er goed Engels. In het museum krijgen de kids een paspoort met daarin een kaart en de verschillende soorten huizen van Sarawak. Ze kunnen stempels verzamelen als ze de huizen vinden en daar zijn Sofie & Daan altijd wel voor te porren. Vol enthousiasme klimmen we over boomstamtrappetjes mooie longhouses in en lopen we over bruggen gebouwd van bamboe. In tegenstelling tot wat het weerbericht had aangekondigd, is het strak blauw en erg warm. Om 11.30 uur gaan we naar een show met daarin dansers van de verschillende stammen van Sarawak. Ook altijd leuk om iets van de cultuur mee te krijgen hoewel ik het toch altijd een beetje gek vind om te kijken naar dansende mannen in rokken. De show was erg leuk met ook een paar momenten waarop we lekker hebben kunnen lachen. We lopen nog even naar Damai beach maar na het paradijselijke strand van de Perhentians valt alles een beetje in het niet.

Als we weer terug zijn bij ons hotel zijn we toe aan iets lekkers. Gelukkig zit er een klein koffietentje direct naast onze ingang waar we heerlijke koffie, hartige taartjes en mooie cupcakes kunnen eten. Een groot voordeel van Maleisië/Azië is dat het eten hier erg goedkoop is en dat we een tafel vol lekkernijen hebben voor omgerekend €16. Het zonnetje schijnt nog steeds en het is lekker warm, tijd om af te koelen in het zwembad. En hoewel het water eerst koud aanvoelt, zijn we er snel doorheen en genieten we met z’n allen. In het zwembad is ook een ander Nederlands gezin en al snel hebben de kids elkaar gevonden. De middag vliegt voorbij en terwijl Edwin & ik kennis maken met de ouders, verzinnen de kids verschillende spelletjes in en om het zwembad. Aan het eind van de middag nemen we afscheid met de belofte elkaar de volgende middag opnieuw te zien bij het zwembad. Wij nemen een taxi naar restaurant Bla Bla Bla, een mooi restaurant waar bijzondere Maleisische gerechten op de kaart staan. Wij gaan voor eend met mango, kip met cashew nootjes (die we niet hebben gevonden), noodles en een lokaal groentegerecht (wij dachten dat het varens waren gewokt in knoflook). Na het eten lopen we nog en klein stukje en zien we opnieuw allemaal leuke plekjes van Kuching. Dit is een hele leuke plek om een paar dagen te verblijven!

Dinsdag 2 augustus
Vandaag hebben we onze wekker om 07.00 uur gezet. Als het een beetje meezit, zien we vandaag orang oetans. We hebben er heel veel zin in! Om 08.00 uur worden we opgehaald door onze gids & taxichauffeur, Het is druk op de weg in Kuching en hij moet allemaal “kruip door sluip door” weggetjes zoeken om op tijd bij de afslag te zijn richting Semenggoh Rehabilitation Center waar 23 orang oetans semi-wild leven in de jungle. Onze gids acht de kans 50% dat we de dieren echt gaan zien, niet iedere dag komen ze naar de voederplaats. Het is dus nog spannend! Als we aankomen horen we dat er twee dieren gespot zijn. Snel lopen we door de jungle richting de plek waar iedere dag eten te vinden is voor de dieren. En ja hoor, King Louie (de naam die Daan aan deze aap gegeven heeft) hangt al ondersteboven aan een touw met een aantal bananen in z’n mond. Wat een mooie dieren zijn het toch. Op z’n gemak kijkt hij naar alle toeristen, wie kijkt er eigenlijk naar wie? Dan beweegt er een andere grote boom en komen er nog twee orang oetans aanslingeren. Het lijken soms net mensen hoewel die natuurlijk veel minder flexibel zijn en niet in iedere voet een grote hoeveelheid eten meenemen. Tussen alle andere bewonderaars proberen we een paar mooie kiekjes te schieten. Of dat gelukt is, zullen we pas thuis zien. Als het 10.00 uur is, is het “bezoekuur” voorbij en gaan alle bezoekers terug naar de uitgang. Maar we hebben geluk want op de weg terug komt er opeens een moeder met een baby orang oetan voorbij. De kleine aap probeert van alles uit en durft zelfs even van de rug van mama af te kruipen om wat fruit te pakken. Zo ontzettend leuk om te zien! En wat hebben we een geluk gehad om deze mooie dieren in hun natuurlijke omgeving te zien.

Daarna gaan we met de taxi naar een van de laatste longhouses in Maleisië, in de kampung van Annah Rais. Het is nog een aardig stukje rijden en dan komen we in aan in het longhouse.

We bezoeken oa het “headhouse” waar de schedels als trofeeën worden bewaard. In het longhouse wonen alle families naast elkaar. Het dorp is overdag vrijwel uitgestorven en daarom krijgen we niet veel mee van het “echte” leven. We rijden terug naar Kuching en verkennen de mall “the Spring” aan de overkant van ons hotel. Hier blijkt een leuk maar ook gek sushi restaurant te zitten waar een lopende band met allemaal verschillende sushi gerechten door het gehele restaurant loopt. Je betaalt het aantal schoteltjes die je van de lopende band hebt gehaald. We voelen ons opnieuw heel erg toerist en worden vriendelijk op weg geholpen door de bediening. Wat een heerlijk eten hebben ze hier! Echt een aanrader! De rest van de middag liggen we aan het zwembad en spelen de kids opnieuw met hun Nederlandse vrienden Maxime en Leon. ‘s Avonds gaan we naar het foodfestival van Kuching, eigenlijk een soort foodtruck festival maar dan anders. Je kunt zo gek niet bedenken of het staat er wel. Ook onze Nederlandse vrienden zijn vanavond naar het festival gegaan en samen ontdekken we verschillende gerechten. Edwin & ik gaan voor Mongoolse St Jacobs schelpen, kip in bananenblad en pasteitjes. De kids eten worstjes, aardappelwokkel en een ijsje gemaakt in stikstof. Wat een ervaringen weer. De kids maken nog een virtual reality ritje en daarna gaan we terug naar het hotel waar we worden opgewacht door Maxime die nog wel zin heeft in een spelletje. Waarom ook niet! Morgen gaan we een dag naar Bako National Park, op zoek naar nog meer wilde dieren. Sleep well!

Woensdag 3 augustus
De kids worden maar moeilijk wakker vanochtend. Niet zo gek na een lang gezellig avondje spelen met je vrienden. Toch moeten we uit bed want om 08.30 uur worden we opgehaald voor een dagtrip naar Bako National Park waar we allemaal heel erg veel zin in hebben. Hoewel, de kids moeten eerst nog even wakker worden. De autorit naar Bako duurt ruim een half uur en dan komen we aan bij een kleine haven. Bako ligt aan de andere kant van de rivier, we moeten even wachten op een bootje die ons naar de ingang van het nationaal park brengt. Eenmaal aangekomen op het strand zien we meteen al prachtige rotspartijen in verschillende kleuren. Hoewel er relatief veel toeristen met bootjes naar Bako zijn gevaren, merken we daar bij aankomst niet zo veel meer van. We zien een groepje mensen met camera’s in een bos staan kijken. Daar moeten wij ook zijn! En ja hoor, de eerste zeer zeldzame neusapen zijn gespot! Er mooi zijn ze niet te noemen, maar wel heel erg bijzonder met een grote hangende neus en een mooie lange witte staart. We proberen op de juiste plek te staan om zo goed mogelijk zicht te hebben. Wat leuk en mooi dat we ze meteen bij aankomst al hebben kunnen zien. Daarna schrijven we ons in in het register van het park en starten we met onze hike. Rondom park HQ zien we nog meer neusapen, een lemuur, een groene slang, makaken en een echt wild zwijn. Wat een geluksvogels zijn wij! We lopen eerst een stuk over een boardwalk en door de mangroves. Daarna begint het echte klimwerk door de jungle. Het lijkt wel een scene van de film jungle boom. Enorme bomen begroeit met mos, hangende lianen en grote rotsblokken maken het decor van onze wandeling en de kids zijn o zo gelukkig dat ze weer lekker kunnen klimmen en klauteren. Niet veel later komen we bij een paradijselijk strand waar we in de schaduw even kunnen bijkomen van onze klimpartij. De kids maken een schommel van een liaan en wij genieten van het uitzicht. De weg terug naar HQ is dezelfde als heen maar nu gaan we een stuk sneller omdat we de weg inmiddels een beetje kennen.

We eten een simpele lunch en hebben opnieuw geluk. Vlak voor ons in de boom klimt een grote neusaap en als ik zie ga fotograferen, struikel ik bijna over een wild zwijn. Ook dat hoort bij Maleisië! Na de lunch lopen we een andere trail, dit keer door een wat dichter begroeit woud. Het valt ons op dat de natuur hier echt erg mooi en onaangetast is. We komen uit in een mangrovebos waar we worden opgewacht door een bootje. We mogen ook de kustlijn van Bako bewonderen vanuit de boot en die kustlijn is echt schitterend! We zien mooie rotspartijen oprijzen uit de Zuid Chinese zee en hoewel de kids eigenlijk allang klaar zijn en het zwembad in willen duiken, zijn ze toch wel onder de indruk van al dit natuurgeweld.Tegen 16.00 uur zijn we terug bij ons hotel en klaar voor een duik in het zwembad. Maxime staat al bij onze deur om Daan & Sofie op te wachten. Gezellig! Omdat het toch wel een drukke dag is geweest, besluiten we te eten in de food court van de mall tegenover ons hotel. Sofie & Maxime besluiten dat ze inmiddels groot genoeg zijn om alleen te eten en waarom ook niet? Dan nemen wij gewoon een ander tafeltje.



Mijn locatie .

Reageren uitgeschakeld

jul 31 2016

Als het paradijs echt bestaat…

Published by under Geen categorie

Donderdag 28 juli
We staan vroeg op om nog even van het zwembad te kunnen genieten. We, dat wil zeggen Edwin en de kids. Ik maak een paar kiekjes en ga vervolgens spullen inpakken. We hebben niet veel tijd, om 09.00 uur komt de taxi ons halen om ons naar Kuala Besut te brengen. Het ontbijtbuffet is groot en er is voor ieder wat wils. We kiezen opnieuw wat lokale lekkernijen. Grappig om te zien hoe anders het eten hier toch weer is. Als we beneden komen, staat de taxi al klaar. In een klein uurtje rijden we naar Kuala Besut en wisselen we onze bevestiging in voor een boot voucher. We stappen met nog acht mensen en een hele hoop bagage aan boord van een speedboot en niet veel later varen we met hoge snelheid door de blauwe wateren van de Zuid Chinese Zee. In de verte zien de de Perhentians al liggen. We kunnen bijna niet wachten! De boot zet ons af bij een ponton vanwaar we door een kleiner bootje worden opgehaald en naar ons hotel worden gebracht. Het resort ligt prachtig tegen een heuvel met een mooi uitzicht over de zee. We worden heel hartelijk ontvangen maar we kunnen nog niet naar onze kamer. Genietend van een drankje verbazen we ons over het mooie landschap en de prachtige kleuren. Hier blijven we twee nachten slapen, lekker!! We besluiten ook meteen te gaan lunchen en daarna is onze kamer klaar.

We moeten helemaal naar het eind van het resort maar we krijgen daar een fantastisch uitzicht voor terug. Onze kamer heeft twee verdiepingen, beneden slapen en douchen we, boven is er nog een “lounge kamer” en fijn dakterras. Daan en Sofie kunnen niet wachten om het water in te duiken. Met waterschoenen en een snorkel onder de arm rennen ze richting de zee. Vlak voor ons resort ligt een kleine koraaltuin. Er zijn kleine kleurrijke vissen te zien en Sofie spot zelfs een babyhaai. Hoe cool is dat! We zwemmen samen een een eindje en nemen dan de “shuttle boot” naar Long beach, aan de andere kant van het eiland en opnieuw een echt paradijs. Hagelwit strand, helderblauwe zee, palmbomen en een paar restaurantjes.We liggen het grootste gedeelte van de tijd in het warme water van de zee en genieten. Om 16.30 uur worden we weer opgehaald door het bootje die ons in een klein kwartiertje terug vaart naar Alunan resort. Ondertussen zijn we enthousiast gemaakt voor een BBQ op het strand. Als het donker is en onze maag begint te rommelen, vertrekken we naar het strand. We kiezen sateetjes, vis en garnalen. Lekker!!! Helaas begint het dan echt hard te regenen en moeten alle spullen terug naar het restaurant. Er zijn te weinig tafeltjes en alles verloopt nogal chaotisch. Ruim een uur later en heel veel regen verder, krijgen we eindelijk onze vis. En ik moet echt zeggen, het was de moeite van het wachten waard, echt zooooo lekker!! Laat duiken we allemaal moe ons nestje in. Morgen gaan we georganiseerd snorkelen. Erg benieuwd wat we dan weer allemaal gaan meemaken.

Vrijdag 29 juli
Het meisjesbed had vannacht een onrustige nacht. Daardoor hebben we heel veel moeite om ons lekkere bedje uit te komen. We gluren langs de gordijnen en door ons enorme raam om een inschatting te maken van het weer. Gelukkig is het weer droog maar nog wel erg bewolkt. Na het ontbijt maken we ons klaar voor de snorkeltrip. We worden opgehaald door een kleine speedboot en onze eerste stop is “fish garden”. Waarom dit zo heet, komen we snel achter als we het water in springen. Honderden kleine visjes zwemmen om ons heen en komen wel heel erg dicht bij. Voelt ook wel weer even spannend om tussen al die vissen door te zwemmen. De kids zijn dapper en proberen ook verder te kijken dan die enorme school vissen. We zien kleine clownvissen (kijk, daar zit Nemo) in een anemoon, veel verschillend koraal en veel andere tropische vissen. Met onze action cam proberen we de onderwaterwereld vast te leggen. Dat is nog niet zo makkelijk ;-(
Op de tweede snorkelplek “shark point” gaan we het water in om haaien te bekijken. We zwemmen door een doorgang langs grote rotsen waar het water niet zo diep is. Dit is altijd een spannend onderdeel van het snorkelen en niet iedereen vindt dit even leuk. Sofie snijdt zich aan het koraal en raakt in paniek. Niet zo gek als je bedenkt dat je een bloedende vinger hebt en er haaien (weliswaar geen gevaarlijke maar toch) in de buurt zijn. We zwemmen terug naar de boot en bekijken de schade. Gelukkig valt het mee en kan Sofie weer wat bijkomen van de schrik. Bij “turtle point” gaan we op zoek naar schildpadden en stoere Sofie gaat gewoon het water weer in. We zien twee hele grote schildpadden grazen op de bodem van de zee. Wat mooi om dit te kunnen zien en ondanks dat we ook in Mexico al eens schildpadden hebben gezien, blijft het toch wel heel bijzonder. We eindigen onze tour op “turtle beach”, een prachtig geïsoleerd wit zandstrand waar we wat eten en drinken. Dat dit soort paradijsjes nog bestaan! Heel erg fijn!

Dan zit de tour erop en gaan we terug naar ons hotel. Na een lekkere douche verwennen we ons opnieuw met een heerlijke lunch. De rest van de middag chillen we op het strand en kan ik eindelijk meters maken met mijn boek. We hebben geleerd van gisteren en besluiten om op tijd te gaan eten. We kiezen opnieuw een mooie vis voor op de BBQ en spelen een spelletje UNO terwijl we wachten. UNO is ook hier in Maleisië een heel populair spel en je ziet het vaak gespeeld worden. In de verte zien we de eerste bliksemflitsen boven zee. Gelukkig hebben wij het vandaag droog gehouden! We kruipen op tijd onder de wol, allemaal een beetje moe van de hele dag in een warm en vochtig klimaat.

Zaterdag 30 juli
We maken er een sport van om zo lang mogelijk in bed te liggen, we vinden het allemaal heerlijk. Vandaag hebben we nog een dagje eiland voordat we aan het eind van de middag weer met de boot terug gaan naar het vaste land. De lucht is blauw, het beloofd weer een mooie dag te worden. We ontbijten met een een lekker eitje en een goede kop koffie. Daarna pakken we onze spullen. We besluiten vandaag door te brengen aan het witte strand van Long Beach. Om wat geld te besparen, lopen we naar het vissersdorpje dat net om de hoek van ons resort ligt. Vanaf hier is de watertaxi iets goedkoper. We zoeken een parasolletje uit en springen meteen het water in. Dat is zooooo ongelooflijk blauw, had ik dat al gezegd? Het is net of we in een zeer warm zwembad zwemmen, met name Daan kan er geen genoeg van krijgen. Op de achtergrond horen we ontspannen reggae muziek. Hier kan ik zo aan wennen! De kids willen graag een ritje maken op een echte banaan en ja, waarom ook niet? Ook dat kan in zo’n ontspannen oord als de Perhentians. Ik ben aangewezen als fotograaf en filmer. Er moet immers ook iemand op de spullen letten. Edwin gaat met Sofie en Daan op de banaan. En lol dat ze hebben! Ze vallen er een paar keer af maar dat mag de pret niet drukken.

We bestellen wat drankjes en later ook wat eten. Noodles, loempiaatjes en zelf gemaakte limoenlimonade. Verderop wordt er kokosnootijs verkocht en ook dat willen we even proberen. Je krijgt er wat nootjes bij, de smaak is super. Dan nemen we de taxiboot voor de laatste keer terug naar Alunan. Onze tijd op het eiland zit er helaas al weer op Ik had hier nog wel wat langer kunnen blijven maar gelukkig hebben we ook nog andere mooie avonturen in het vooruitzicht. Met de speedboot scheuren we terug naar het vasteland, gelukkig is de zee nog steeds erg rustig en het weer prima. We hebben allemaal geen last van zeeziekte. In Kuala Besut staat er een taxi klaar die ons naar ons hostel in Kota Bahru brengt. We vinden het belangrijk de kids ook de andere kant van reizen te laten ervaren met minder luxe accommodatie en minder luxe vervoer. Het design hostel ligt midden in het centrum van Kota Bahru, we worden heel erg vriendelijk ontvangen. Onze kamer is netjes maar heeft helaas geen raam dus het is er nogal donker. Voor een nachtje geen probleem. We gaan nog even op pad om geld te pinnen, wat boodschappen te doen en wat te eten. Erg veel zin hebben we niet meer, de zon en het strand heeft zijn werk gedaan. Wij zijn klaar om lekker te chillen en op tijd te gaan slapen. Morgen moeten we vroeg op, we nemen om 08.00 uur het vliegtuig naar Kuala Lumpur en daarna door naar Kuching, Borneo.



Mijn locatie .

Reageren uitgeschakeld

« Prev - Next »