aug 08 2017

Stromende bronnen en ruige rivieren in Guanacaste

Published by under Geen categorie

Zaterdag 5 augustus
De zon staat hoog aan de hemel, een mooie dag om opnieuw in de auto te stappen, nog verder richting het noorden van Costa Rica. Maar niet voordat we genieten van een lekker ontbijt met vers fruit, muesli en yoghurt. En natuurlijk die heerlijke koffie. Tegen 10.00 uur hebben we alles ingeladen en rijden we via een slingerige weg langs het meer van Arenal. Het heeft die nacht behoorlijk hard geregend en dat is te zien aan de hoeveelheid modder, takken en bomen op de weg. Gelukkig kunnen we doorrijden, al is het voorzichtig. We pauzeren bij een Duits restaurantje voor een kop koffie en een kaffeekuechen. Mmmm, lekker! Daarna rijden we door naar onze eerste stop, de poema & panteropvang Las Pumas. Hier worden dieren opgevangen en verzorgd die in het regenwoud als klein welpje worden gevonden. De dieren zijn prachtig, hun verhalen verdrietig. Door dit opvangtehuis te bezoeken, doen we een bijdrage aan het onderhoud en bestaan. Als we Las Pumas verlaten, rijden we vrijwel meteen op de snelweg die door heel midden en zuid Amerika gaat. Hier kunnen we kilometers maken dus hebben we ook nog tijd voor een korte stop bij een waterval onderweg. Het blijkt een juweeltje te zijn waar je prima kunt zwemmen. Met het gerommel van onweer al in de verte, springen Daan, Sofie en Edwin het water in. Niet veel later begint het keihard te regenen. Tijd om terug te gaan naar de auto en de laatste kilometers naar onze B&B Aroma de Campo af te leggen. De hacienda van Charlie is gemakkelijk te vinden. We hebben een gezellige gastheer, een prachtige tuin met een natuurzwembad, een papegaai op de veranda en voor de kids een stapelbed. Wat wil je nog meer? Iedere avond wordt er een driegangenmenu gekookt en eet iedereen gezamenlijk aan een grote tafel op de veranda. De porties zijn enorm met heel veel groente en de smaak is echt fantastisch. Daan heeft spijt dat hij maar voor een ‘halve’ maaltijd is gegaan en dat is voor Daan heel bijzonder. Morgen een hele portie. We kunnen nu al niet wachten!

Zondag 6 augustus
We staan opnieuw vroeg op (what’s new) om een bezoek te brengen aan nationaal park Rincon de la Vieja. Dit park is bijzonder om zijn thermische activiteit, van warmwaterbronnen tot vulkanen en modderpoelen. Wij lopen de trail van Las Pailas, een route van ongeveer 4 kilometer. We beginnen in het regenwoud en lopen langs een prachtige waterval. Daar hebben ze er hier genoeg van in Costa Rica. Van verre ruiken we de geur van zwavel al, Sofie en Daan lopen kokhalzend verder om te kijken waar die verschrikkelijke geur vandaan komt. En het komt gewoon uit de grond! Hoe bizar is dat! We lopen verder langs pruttelende modderpoelen, gekleurde kratermeertjes en stomende bronnen. In het grasland zitten veel kleurrijke vlinders. Onderweg komen we een handjevol mensen tegen, het is echt vrij rustig en we kunnen volop genieten van de omgeving. Eenmaal terug bij het begin van het park, besluiten we naar Liberia te rijden om wat boodschappen te doen en geld te pinnen. Ook boeken we een adventure trip voor morgen, de kids kunnen niet wachten. In de Wallmart in Liberia kopen we heerlijke dingen voor een picknick bij het zwembad van Aroma de Campo. De rest van de middag brengen we door in en om het huis. We nemen een duik in de pool, spelen jeu de boule (waar Daan overigens erg goed in is) en lezen een boek op de veranda. Pura Vida! In de avond genieten we opnieuw van een heerlijke maaltijd met een Nederlands en twee Duitse stellen. De kids nemen in het donker nog een duik met een Duitse jongen en verjagen de kikkers op de rand van het zwembad. Ik moet er niet aan denken, die beesten zijn behoorlijk groot!! Morgen opnieuw vroeg op, om 08.00 uur worden we verwacht in Hacienda Guachipelin. We hebben we zin in!

Maandag 7 augustus
Als de wekker om 06.45 uur gaat, willen we allemaal graag nog even blijven liggen. Toch lonkt het avontuur, vandaag staat in het teken van sportieve activiteiten. Na een fijn ontbijt, springen we in de auto op weg naar Hacienda Guachipelin. We krijgen een polsbandje om en niet veel later vertrekken we met een grote groep richten de paardenstallen voor een rit van ruim een uur. De romantiek van een ritje op een paard is wel een beetje weg als we met zo’n 60 personen achter elkaar een rit door het bos maken. Daan is trots en tevreden, hij heeft een groot paard die precies doet wat hij zegt. Ook Sofie gaat lekker aan het eind van de groep maar Edwin is in geen velden of wegen te bekennen. Zijn paard heeft dit ritje waarschijnlijk al honderden keren gemaakt en hij wil zo snel mogelijk bij het eindpunt komen. Gelukkig blijft ik wel in de buurt van de kids. Aan het eindpunt staat een bus klaar om ons naar de Rio Negro te brengen waar we in een band vijf kilometer stroomafwaarts glijden op een klasse II-III rivier. We hebben er super veel zin in! De grote banden zijn best wel comfortabel en als je gewend bent aan het koude water is het daarna alleen nog maar genieten. Daan is nu degene die al snel een voorsprong neemt en snel door de rapids naar beneden glijdt. De rivier stoomt door een mooie canyon en onderweg horen we het gebrul van apen. Als we bijna aan het einde zijn, moeten we wachten bij een geel touw. Vanaf dit punt gaan we een voor een naar beneden in een snelle en spannende rapid maar de kids hebben geen angst. Gelukkig maar! Dit was een hele coole trip maar we zijn nog niet klaar! Eenmaal terug bij de hacienda staat er een lunchbuffet voor ons klaar. We lusten wel wat na al die inspanning. Met ons buikje rond worden we opnieuw in een ‘harnas’ gehesen, dit keer voor een canyon canopy tour. Met een zipline door een canyon met daaronder een kolkende rivier. Hier heb ik toch wel even kriebels van in mijn buik gekregen. Na een goede uitleg en een laatste check van alle spullen, vertrekken we naar het eerste platform. Voor de meeste ziplines hoeven we niet veel anders te doen dan goed te gaan hangen en ons hoofd weg te houden van de kabel. En eerlijk is eerlijk, het is echt fantastisch om door deze wonderschone natuur te zoeven aan een draad. Via een ‘Tarzan swing’ komen we in de canyon terecht en ook een glijbaan die verder loopt als zipline maakt onderdeel uit van het parcours. De bonus voor Edwin en de kids is een “vrije val’ naar de bodem van de canyon om vandaaruit weer naar boven te klimmen. Moe en zeer voldaan rijden we met onze eigen auto naar de hotspring van de hacienda. Hier komen onze spieren tot rust in de warme bronnen en smeren we ons in met ‘gezonde’ modder. Het gerommel in de verte kondigt regen aan die niet veel later weer met bakken uit de lucht valt. We hebben vandaag weer geluk gehad met het weer, tijd om terug te gaan naar Aroma de Campo, onze stinkende kleren te verruilen voor schone en te ontspannen met een hapje en drankje op de veranda. Morgen rijden we door naar Monteverde maar eerst slapen we lekker uit!

 

Reageren uitgeschakeld




Comments are closed at this time.