aug 16 2017

Slangen, kikkers, toekans en walvissen

Published by under Geen categorie

Zaterdag 12 augustus
Wat hebben we allemaal lekker geslapen in de Posada Jungle Lodge maar door het licht en misschien ook de geluiden uit de jungle zijn we allemaal weer vroeg wakker. We zijn op tijd om nog even te ontbijten voordat we worden opgehaald door onze gids. Om 08.00 uur precies meldt Andre zich, een enthousiaste en waarschijnlijk op Amerikanen gerichte gids want het is allemaal ‘great’ en ‘fantastic’. We hebben mazzel dat hij de kaartjes voor het nationaal park al gekocht heeft want de rij voor het ticket office is superlang. In dit park werken de gidsen veel samen wat maakt dat we vrijwel meteen door de verrekijker staan te kijken naar een leguaan op het dak van ONS hotel! Andre weet erg veel te vertellen over de flora en fauna van het park en al pratend werken we ons door de hordes mensen heen. Iedere paar meter staan we wel stil omdat er iets te zien is. We zien twee kikkers (en ja hoor, gelukkig ook de beroemde groene kikker maar helaas zonder rode ogen want die zie je alleen in het donker), een luiaardbaby, een hele grote slang, verschillende spinnen, twee toekans, kleurige insecten en leguanen in verschillende kleuren. Na 2,5 uur slenteren komen we aan bij het strand waar we worden opgewacht door nieuwsgierige aapjes en wasbeertjes. Het is erg warm en we hebben zin in een frisse duik. Edwin & ik houden om de beurt de wacht bij onze spullen, de wasbeertjes zijn zo brutaal dat ze zelfs de rits van de tas openmaken op zoek naar eten. Sofie en Daan gaan aan de slag met een zandkasteel waar ze vol passie aan werken. Dan vallen de eerste regendruppels (shi…wel heel erg vroeg vandaag) en niet veel later komt het water met bakken uit de lucht. Ondanks de poncho’s komen we toch behoorlijk nat aan bij ons hotel. Hoe fijn is een warme douche dan! Ook vandaag blijft het de hele middag regenen. Met de auto rijden we naar El Avion, een oude bommenwerper die is omgebouwd tot een restaurant. Echt aangenaam is het daar ook niet, de wind blaast de fijne regen door het hele restaurant. We gaan terug naar onze kamer om te chillen. In dit land is bijna alles buiten, als het regent is er niet zo veel te doen. Nah ja, morgen weer een dag, Pura Vida!

Zondag 13 augustus
Vandaag rijden we door naar onze laatste ‘echte’ bestemming in Costa Rica, Dominical. We worden wakker met een zonnetje, fingers crossed dat het vandaag droog blijft! Van de eigenaar van het hotel horen we dar de regen van gisteren echt heel bijzonder is, meestal regent het niet zo vroeg en niet zo lang. Het is het gevolg van een tropische storm. Maken we dat ook een keertje mee. Maar nu is het droog en schijnt de zon. In ons ‘straatje’ gaan we nog even winkelen, waarschijnlijk zijn dit de laatste stalletjes die we tegenkomen op deze reis. Sofie koopt een armband en oorbelletjes, wij kopen twee beeldjes van toekans. Onze volgende stop is de Zip Coaster waar de kids twee verschillende thrills doen. Ze beginnen met een soort fiets met motor aan een kabel waarbij ze nog vrij rustig door de jungle glijden. Daarna is het spannender en glijden ze langs een kabel met allemaal bochten in sneltreinvaart naar beneden. Er zit voldoende adrenaline in voor het korte ritje naar Dominical. Onderweg luisteren we ademloos naar een heel spannend luisterboek. De ritjes duren zo een stuk korter, al is het maar gevoelsmatig. Langs deze weg is overigens niet veel te zien, het zijn voornamelijk palmplantages, Rond 11.00 uur komen we aan in Dominical, nog te vroeg om naar ons nieuwe onderkomen te gaan. We verkennen het stukje met restaurantjes vlak achter het strand, het ziet er heel erg ontspannen uit met veel surfshops. Daan z’n ogen beginnen te glimmen! We nemen wat lekkers te eten en te drinken en maken een plan de campagne. Hoe leuk zou het zijn als de kids hier nog een keertje kunnen surfen! We hebben geluk want om 13.00 uur is het laag water en veilig genoeg voor beginnende surfers. Zullen we nog een keer? Ja! Daan, Sofie en Edwin gaan samen met twee surfleraren dit keer de golven van de Pacific verkennen en die zijn soms behoorlijk heftig! Maar wat een natuurtalenten zijn het! Ze hebben niet veel hulp nodig en staan bijna meteen weer op het board, da’s echt cool om te zien. Ik mag de bagage bewaken en de foto’s maken. En trots zijn natuurlijk! Als het vloed wordt en de golven te hoog worden, is het tijd om naar ons huisje te gaan. We worden hartelijk ontvangen door Luke en zijn gezin die hier drie huisjes runnen. Ons huis heeft een buitenkeuken, een grote veranda, drie slaapplekken en twee badkamers en kijkt uit over de jungle met in de verte de oceaan. Wat een fijn plekje! Sofie en Daan gaan meteen aan de slag met het maken van verse guacamole en niet veel later genieten we van een hapje en een koud biertje met een prachtig uitzicht (en het is nog steeds droog!!). Als het donker wordt, komt de jungle tot leven. We horen geluiden, zien insecten en een grote kikker zit naast ons op de veranda. We gaan vroeg naar bed, dit huis heeft geen gordijnen maar alleen ramen aan alle kanten om van het uitzicht te genieten. Dat betekent waarschijnlijk dat we allemaal wakker zijn als de zon opkomt. Maak niks uit, Pura Vida!!

Maandag 14 augustus
Ondanks alle geluiden uit de jungle hebben we opnieuw allemaal fijn geslapen, Daan in zijn ‘hoogslaper’ en Sofie achter het gordijn. Edwin & ik kunnen genieten van het mooiste uitzicht ever, zover we kunnen kijken jungle en een glimp van de oceaan. En dat allemaal gewoon vanuit je bed!!! Vandaag willen we naar Marino Ballena National Park in Uvita waar we met een beetje geluk walvissen kunnen zien. Een beetje zenuwachtig ben ik wel wat we worden (met uitzondering van Edwin) allemaal snel zeeziek. Als we aankomen in Uvita hebben we niet lang de tijd om na te denken. We worden geattendeerd op een tour met een boot die op het punt staat te vertrekken, de meeste bootjes zijn al weg. We besluiten om mee te gaan en rennen acht de eigenaar aan naar het strand waar de boot met alle andere toeristen al ligt te wachten in een pittige branding. Dit worden een paar heftige uurtjes . Onze boot heeft behoorlijk veel Pk’s en dat is ook wel nodig om de golven door te kunnen. We varen een heel eind uit de kust en blijven dan even dobberen om een zeeschildpad te bekijken. Op dat moment begint mijn maag te protesteren. Ik neem nog een reistabletje maar het kwaad is al geschiet. Vlak voordat we de walvissen voor de eerste keer zien, hang ik al overboord. Het lucht iets op en ik kan even genieten van een moeder en haar jong die af en toe naar de oppervlakte komen voor een hap lucht. Het zijn enorme beesten die juist in deze periode de warme wateren rond Costa Rica opzoeken om te bevallen en de baby groot te brengen. De moeder kan zo’n 16 meter groot worden, wat een joekels! Maar we moeten geduldig zijn en blijven met ons bootje dobberen op een behoorlijk ruige oceaan en ook Daan en Sofie moeten overgeven. We hebben geluk dat we walvissen hebben kunnen spotten maar wel veel pech omdat we echt allemaal misselijk zijn! Ik heb in totaal drie keer overboord gehangen en oh, wat was ik blij toen ik weer vaste grond onder mijn voeten voelde!!! We maken een pitstop bij de supermarkt op weg naar ons huisje waar Edwin weer een heerlijke lunch met vers fruit voor ons maakt. We chillen en genieten opnieuw van het mooie uitzicht. ’s Avonds besluiten we naar Dominical Playa te rijden en daar fusion Thais te gaan eten. Gewoon omdat het kan! Morgen rijden we terug naar San Jose, waar ons Costa Rica avontuur ruim twee weken geleden is begonnen.

 



Mijn locatie .

Reageren uitgeschakeld




Comments are closed at this time.